سلام. شب یلداتون مبارک. آرزو می کنم عمرتون مثل شب یلدا طولانی و پربرکت باشه.

سلام. امروز متن این نامه را که در حمایت از حسین درخشان نوشته شده در سایت آقای جامی دیدم. من هم امضا کرده و از آن اعلام حمایت می کنم.

We, the undersigned, view the circumstances surrounding the Iranian authorities' arrest of Hossein Derakhshan (hoder.com), one of the most prominent Iranian bloggers, as extremely worrying.  Derakhshan's disappearance, detention at an unknown location, lack of access to his family and attorneys, and the authorities' failure to provide clear information about his potential charges is a source of concern for us.

The Iranian blogging community is one of the largest and most vibrant in the world.  From ordinary citizens to the President, a diverse and large number of Iranians are engaged in blogging. These bloggers encompass a wide spectrum of views and perspectives, and they play a vital role in open discussions of social, cultural and political affairs.

Unfortunately, in recent years, numerous websites and blogs have been routinely blocked by the authorities, and some bloggers have been harassed or detained.  Derakhshan's detention is but the latest episode in this ongoing saga and is being viewed as an attempt to silence and intimidate the blogging community as a whole.

Derakhshan's own position regarding a number of prisoners of conscience in Iran has been a source of contention among the blogging community and has caused many to distance themselves from him.  This, however, doesn't change the fact that the freedom of expression is sacred for all not just the ones with whom we agree.

We therefore categorically condemn the circumstances sourrounding Derakhshan's arrest and detention and demand his immediate release.

ما امضا کنندگان ذیل، شرایط دستگیری حسین درخشان، یکی از سرشناس ترین بلاگرهای ایرانی، توسط مقامات ایران را به شدت نگران کننده می دانیم. ناپدید شدن، حبس در مکانی مجهول، عدم دسترسی به اعضای خانواده و وکلای مدافع، و اعلام نکردن اطلاعات شفاف در خصوص موارد اتهام احتمالی نامبرده همگی باعث نگرانی ما ست.

جامعه وبلاگ نویسان ایران یکی از فعال ترین و بزرگترین جوامع اینترنتی جهان است. از شهروندان معمولی تا رییس جمهور ایران،  بسیاری به امر نوشتن در وبلاگهای مختلف مشغول اند. این وبلاگ نویسان دارای طیف وسیعی از عقاید و آرا هستند و نقش مهمی در مباحث اجتماعی، فرهنگی، و سیاسی ایفا می کنند.

متاسفانه ظرف سالهای اخیر، وبسایتها و وبلاگهای متعددی به صورت منظم توسط مقامات ایران فیلتر شده و شماری از وبلاگ نویسان با آزار و حبس روبرو شده اند.  بازداشت حسین درخشان تنها آخرین نمونه از این نوع برخوردها ست و به نظر می آید این اقدام در راستای ایجاد رعب و واداشتن وبلاگ نویسان به سکوت طراحی شده است.

مواضع حسین درخشان در خصوص تعدادی از کسانی که بدلیل عقایدشان زندانی شده اند باعث رنجش جامعه وبلاگ نویسان ایرانی بوده و همین موجب شده بسیاری از آنان از وی دوری بجویند.  با اینهمه، این موضوع این حقیقت را نفی نمی کند که آزادی بیان حقی مقدس است و باید برای همه در نظر گرفته شود، نه فقط کسانی که با آنها موافقیم.

بنابرین، ما از این منظر، به طور اصولی شرایط دستگیری و بازداشت حسین درخشان را محکوم می کنیم و خواهان آزادی فوری او هستیم.

سلام. آقا این موضوع پرتاب کفش به سمت بوش هم عجب جوکی شده! از وقتی ویدئوش رو دیدم تا الان دارم می خندم! خیلی باحال بود. دست اون خبرنگار درد نکنه که مارو بعد مدتها خندوند.

عکسشو نتونستم پیدا کنم ولی فیلمش در یوتیوب هست حتماً ببینید (گرچه رسانه ملی هم به وفور نشون میده!). خوب شد خبرنگار خانم نبود والا با پاشنه های ۶ اینچی معلوم نبود چه بلای به سر بوش می اومد!

مسئله دیگه این قطعی اینترنته که برای بار چندم فیبر خلیج فارس قطع میشه و بهتره مسئولین محترم یک فکری بکنند چون همزمان که ما تهدید به بستن تنگه هرمز و قطع جریان نفت می کنیم اون عزیزان هم مثل حالا و بدون نیاز به امکانات خاصی و تنها با یک قیچی فیبر مبارک رو قطع می کنند و دنیای مجازی مملکتی رو از کار می اندازند.

خدا کشور دوست و برادر ترکیه رو حفظ کنه که در اینجور مواقع به داد ما می رسند!

سلام. هوا وحشتناک یکدفعه سرد شده و ملت یخ زدن! یه یک سانتی هم برف اومده که همه خیابونها رو تبدیل کرده به پیست پاتیناژ!

خدا کنه عوض سرمای وحشتناک پارسال، یه بارندگی حسابی بشه امسال... (عجب شعری شد! با شیش و هشت و بشکن خوب جور می شه!)

(اینارو نوشتم چون دیدم عنوان وبلاگ رو زدم روزنوشته ها و دلتنگی ها که تا حالا فقط شده دلتنگی! یه خورده روزنوشته هم بزنیم!)

سلام. با اومدن امروز، وارد سومین سال فعالیتم در زمانه شدم. هیچ وقت فکر نمی‌کردم همچنین روزی رو ببینم. سختی‌های زیادی کشیدم و در عوض اونها، شیرینی‌های زیادتری رو هم چشیدم.

 تمام اینها رو ابتدا مدیون آقای جامی، که به من اعتماد کردند و با بزرگواری به من آموختند، و سپس مدیون همکاران و دوستان نازنینم در مجموعه‌ی بزرگ زمانه از ابتدا تاکنون هستم.

لوگوی زمانه- از وبلاگ "هر دری سخنی"

دست تک‌تکشان را می‌بوسم و از صمیم قلب از آنها سپاسگزارم.

 

سلام. امروز پوسته جدید جیمیل رو دیدم خیلی خوشحال شدم. واقعاً از اون پوسته قدیمی خسته شده بودم. اما جدای از پوسته، جیمیل فضای کاری ساده و راحتی داره که یاهو نداره. حقیقتش یاهو خیلی جینگیل پینگیل به خودش آویزون کرده که آدم توش گم میشه. در سرعت لود کردن هم جیمیل یه سروگردن از یاهو جلوتره. اما نظر ظرفیت همچنان یاهو جلو هستش.

امیدوارم رقابت این دو رقیب غول فضای بهتری را برای ما کاربران باز کنه. البته از گوگل هم یک انتقاد جدی دارم و اونم اینه که سرویس‌های نرم افزاری و دانلودشو بروی ایران بسته که یاهو اینکارو نکرده. ایول به یاهو!

خبر کاملش رو در وین بتا بخونید.