بیست و چهارم دی ۸۶ شروع به نوشتن در این وبلاگ کردم و نوشتم:

"سلام. از امروز در این بلاگ خواهم نوشت. هرموضوعی که بتوانم به آن اشاره کنم را خواهم نوشت. بیشتر دلتنگی‌ها و وقایع اطراف را پوشش می‌دهم. امیدوارم مطالبی مفید قلم بزنم."

تا رسید به امروز و پست امروز... فکر نمی کردم یکسال دوام بیارم ولی آوردم! امیدوارم از این به بعد هم بتونم بنویسم. از عزیزانی که در این مدت منو صمیمانه یاری کردند خیلی ممنونم.

سپاس

سلام. یک پتیشینی ایجاد شده که در حمایت از ثبت نوروز در تقویم جهانی هستش. برای حمایت از میراث ملی خودمون امضا کنید:

To:  United Nations

Excellency Ban Ki-moon
Secretary-General
United Nations
New York, New York

Your Excellency,

For several millenniums many nations have celebrated the first day of spring as their new year. Today, nearly 300 million people around the world celebrate the first day of spring as their new year, better known as Norouz (New Day). Nearly all of these celebrants live in UN member nations. Unfortunately, none of the UN calendars or affiliated agencies commemorate this important date as has been done for different celebrations of member nations.

We, the undersigned, request from your Excellency, bearer of the highest office of the United Nations, to kindly authorize the relevant agencies to correct this oversight for the upcoming calendars throughout the UN agencies.

Please accept our best wishes and thanks for your attention to this important request.

Persian Cultural Center, San Diego, California - USA

Sincerely

برای امضا به اینجامراجعه کنید. 

سلام. خبری که امروز در بخش موسیقی یاهو خواندم این بود که "امی وینهاس" و" مارک رانسان" در لیست ترور افراطی های اسلامی قرار گرفته اند! گویا این قضیه مربوط به عدم حمایت این افراد از مردم مظلوم غزه است.

این لیست که در سایت "اُمه" که متعلق به تندروان اسلامی است تنظیم شده شخصیت های دیگری چون "دیوید میلیبند" وزیر امور خارجه انگلستان را نیز دربر می گیرد.

به اعتقاد من ترور و کشت و کشتار امر سخیفی است چه توسط اسرائیل و صهیونیزم جنایتکار و جهانخوار چه توسط تندروهای اسلامگرا که با این اعمال اسلام را زیر سوال می برند. اگر این ترورها اتفاق بیافتند این افراد که خود را به اصطلاح مسلمان می دانند هیچ فرقی با قاتلان کودکان غزه نخواهند داشت. اعتقاد شخصی من پس از خواندن این خبر این است که این افراد همان شاخه های القاعده هستند که البته زمانی توسط خود آمریکا بوجود آمدند.

(اگر این وبلاگ بعد از این آپ نشد بدانید من هم ترور شدم!)

سلام. تا به حال فکر کردید که صنایع غذایی در کشورمان به کدام سمت در حال حرکتند؟ آیا همگام با دنیا پیشرفت می کنند یا پسرفت؟ نگاهی می اندازیم به یکسری از مهمترین بخش های صنعت تغذیه در ایران و سمت و سوی حرکت آنها:

صنایع شیرینی و شکلات:  خوب صنعت شکلات و شیرینی ما با وجود پیشرفت های کیفیتی و تکنولوژیکی خود همگام با بیشتر کشورهای دنیا نیست که دلیل اصلی آن هم ذائقه است. ذائقه مردم ایران مزه شیرین را می پسندد (مانند کشورهای عربی حوزه خلیج همیشه فارس) اما دنیا در حال حرکت به سمت حذف هرچه بیشتر شکر از این صنعت و جایگزین کردن شیرین کننده ها به جای آن است. قند و شکر و عدم تحرک عوامل اصلی ابتلا به دیابت هستند ولی متأسفانه در ایران با توجه به آگاهی های داده شده و ذائقه پرستی مردم مصرف شکر و شیرینی جات در حال افزایش است.

صنعت شکلات دنیا روبه سوی تولید هرچه بیشتر شکلات تلخ می کند که سرشار از خواص است خصوصاً برای قلب. شیرین کننده ها هم جایگزین مناسبی برای قند و شکر هستند. زمانی یک پژوهشگر معروف در مقاله ای گفت که شیرین کننده ها (در آن زمان ساخارین) سرطانزا هستند. این ادعا توهمی بیش نبود زیرا خود آن پژوهشگر نتوانست آزمایشی را که با توسل به آن مقاله سرطانزایی ساخارین را نوشته بود تکرار کند.

روغن جامدی هم که برای تهیه این شیرینیجات و شکلات ها بکار می رود خود جای بحث دارد.

صنایع لبنی: از نظر کیفیت ظاهری بسیار عالی جلو می روند اما از نظر کیفیت میکروبی (بار میکروب موجود در هرگرم مواد لبنی) هنوز به مکان مطلوب نرسیده اند. شما اگر آزمایشگاهی معمولی در اختیار داشته باشید می توانید در هر سی سی شیر استریلیزه فرا دما (که با دمای بسیار بالا استریل شده است) به راحتی بیش از یک میلیون عدد باکتری و سایر میکروبها را جدا کنید. البته این میکروب ها بیماریزا نیستند اما از نظر استاندارد میکروبی مشکل دارند. استاندارد میکروبی معمولاً بین ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ عدد در هر سی سی است.

صنایع نکتار، آب میوه و نوشیدنی: بازهم از نظر کیفیت و بسته بندی همسو با دیگر نقاط جهان هستند اما از نظر میزان بکارگیری مواد قندی متأسفانه با شدت رو به پسرفت هستیم. صنایع نوشابه که دیگر جای خود را دارند. از حدود ۸ سال پیش که کشورهای عرب به فکر جایگزین کردن آب گوجه فرنگی بجای نوشابه شدند در تأمین سلامت مردم خود گام مهمی را برداشتند. در ایران با عرض تأسف هر روز شاهد دادن مجوز به شرکت های جدید نوشابه سازی هستیم و مردم هم از آنها استقبال می کنند. قبول دارم که کارهای خوبی چون تبلیغات و بیان مضرات نوشابه می تواند از این امر بکاهد اما در مقابل خیل عظیم شرکت ها که برای فروش محصولشان دست به هرکاری می زنند (مانند استفاده از چهره های سرشناس هنری و ورزشی در تبلیغاتشان) این بیانات کافی نیست. در اینطور مواقع دیگر فقط به آموزش و اطلاع رسانی بسنده کردن بیهوده است و باید جلوی این شرکت ها را گرفت.

در مورد صنایع برنج و خواروبار و غلات هم توضیحی نمی دهم چون مانند روز روشن است که چه سمت و سویی را در پیش گرفته اند!

سلام. دیروز از اخبار رادیو مصاحبه ای با برنج کاران پخش شد که حاکی از نگرانی آن ها از به فروش نرفتن محصولاتشان بود.

یک جمله به ۹۹/۹۹ برنج کاران شمالی: آقا کمتر تقلب کنید تا محصولتان باد نکند! وقتی روی گونی برنج از محصول اعلاست و زیر آن شپشک گرفته، وقتی بجای دود از اسپری استفاده می کنید و... انتظار دارید مردم برنج شما را بخرند؟

انتظار بیجایی است! مردم حق دارند برنج کیلویی ۲۶۰۰ تومانی هندی که ۱۰۰ برابر برنج شما کیفیت دارد ترجیح دهند تا برنج کیلویی ۴۰۰۰ تومانی شمال که به همه چیز شبیه است الا برنج!

کمتر تقلب کنید کشاورزان محترم!